اگر دچار سرگيجه شديم چه كنيم؟

تاريخ : 1397/05/25
منبع اخبار : منبع دوم خبر

خلاصه : خلاصه مطلب

بيشتر افراد در مواجهه با عارضه آزاردهنده‌اي مثل سرگيجه، در خوش‌بينانه‌ترين حالت تصور مي‌كنند دچار افت فشار يا ضعف عمومي شده‌اند. اگر هم افراد بدبين و نگران باشند، به دنبال يافتن مشكلي در سيستم مغزي خود مي‌گردند.
به گزارش جام جم، اما جالب است بدانيد 80 درصد سرگيجه‌ها منشأ شنوايي دارند كه شايع‌ترين آنها در ايران «سرگيجه‌هاي خوش‌خيم وضعيتي» است. شايد چنين عنواني به نظر پيچيده بيايد، ولي به اين معناست كه ريشه بسياري از سرگيجه‌ها را بايد در بيماري‌هاي گوش داخلي جست‌وجو كرد. در واقع، كريستال‌هاي كلسيمي كه در سيستم تعادلي گوش قرار دارند اگر جابه‌جا شوند، سبب بروز اين اختلال مي‌شوند و طي آن افراد با حركت دادن سر خود به سمت راست يا چپ و بالا يا پايين دچار سرگيجه مي‌شوند.

دكتر حميد جليلوند، دكتراي شنوايي‌شناسي، دبير انجمن علمي شنوايي‌شناسي ايران و عضو هيات علمي دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي در گفت‌وگو با جام‌جم از نشانه‌هاي سرگيجه‌هايي كه منشأ شنوايي دارند، مي‌گويد.

سرتان گيج مي‌رود، گوشتان مقصر است!

گوش داخلي شامل بخش‌هاي شنوايي و تعادلي است. بخش شنوايي آن را حلزون شنوايي و بخش تعادلي آن را دهليز تشكيل مي‌دهد. اگر بخش تعادلي گوش دچار بيماري شود، سرگيجه و عدم تعادل ايجاد مي‌شود و اگر بخش شنوايي گوش مبتلا شود، مشكلات شنوايي به‌وجود مي‌آيد. به همين علت معمولا در بيماري‌هاي گوش داخلي، كاهش شنوايي و وزوز گوش به‌همراه سرگيجه مشاهده مي‌شود. به طور كلي سرگيجه‌هايي با منشأ شنوايي در اثر برهم خوردن تعادل در گوش داخلي به دلايل مختلف مانند وارد شدن ضربه به گوش، افزايش فشار گوش داخلي و ورود ويروس به اين بخش بروز مي‌كند. به همين علت براي بررسي و ارزيابي بيماران دچار سرگيجه، سيستم شنوايي آنها نيز با آزمايش‌هاي گوناگون بررسي و مورد ارزيابي قرار مي‌گيرد.

اول تشخيص علت، سپس درمان

به دنبال بروز سرگيجه، معمولا اول نوع عارضه و محل درگير تشخيص داده مي‌شود و براساس نوع آن، درمان صورت مي‌پذيرد. درمان سرگيجه ممكن است به صورت پزشكي و از طريق دارو يا جراحي صورت پذيرد يا ممكن است به صورت انجام يكسري تمرينات و مانورهاي توانبخشي در منزل يا مطب باشد.

از آنجا كه سرگيجه و عدم تعادل علت‌هاي مختلفي دارد. ابتدا تحت نظر پزشك مغز و اعصاب يا پزشك گوش و حلق و بيني، ارزيابي‌ها و معاينات باليني از بيمار انجام مي شود و سپس تست‌هاي تشخيصي شنوايي و تعادل درخواست مي‌شود.

آزمايش اصلي تعادل، «ويديونيستاگموگرافي» يا VNG نام دارد كه از سوي پزشك درخواست مي‌شود و اديولوژيست آن را انجام مي‌دهد. با اين آزمايش، عملكرد سيستم تعادلي بدن ارزيابي مي‌شود و از صحت عملكرد آن اطمينان به عمل مي‌آيد. البته تست‌هاي تخصصي زيادي وجود دارند كه به متخصص در يافتن علت ايجاد سرگيجه كمك مي‌كنند و طبق نتايج آن، تشخيص صورت مي‌پذيرد. همچنين تست عملكرد قلب، مغز، گردن و رگ‌هاي خوني و آزمايش خون و هورمون نيز از ديگر تست‌هاي باليني هستند كه طبق علائم بيمار درخواست و انجام مي‌شود.

سرگيجه‌هايي با برچسب شنوايي

در مواردي همچون اختلالات فشار درون گوش داخلي يا اختلالات عروقي حلزون و همچنين در برخي از حملات ويروسي به گوش داخلي، ممكن است سيستم تعادلي نيز درگير شود.

مثلا در بيماري منير (هيدروپس آندولنف) كه فشار مايع درون گوش به علت اختلال در بازجذب آن افزايش مي يابد، اختلال تعادلي نيز رخ مي دهد. در برخي از كم‌شنوايي‌هاي ارثي نيز ممكن است سيستم تعادلي درگير شود چون اساس زيست‌شناختي سلولي اين دو سيستم شبيه به هم است و سلول‌هاي كنترل‌كننده بدن نيز ممكن است همچون سلول‌هاي مويي حلزون آسيب‌ديده باشند.

سرگيجه‌هاي خوش‌خيم وضعيتي

البته از شايع‌ترين انواع سرگيجه‌هاي خوش‌خيم، سرگيجه‌هاي وضعيتي هستند كه بيشتر در سنين 50 سال به بالا يا در اثر ضعف بدني در دوره‌هايي از زندگي مانند دوره بارداري در زنان بروز مي‌كند. البته با انجام تست‌هاي تعادلي مي‌توان اين اختلال را تشخيص داد. گرچه اين اختلال، درمان دارويي ندارد و با استفاده از برخي روش‌هاي حركتي توسط پزشك و آموزش تمرينات توانبخشي به بيمار، مي‌توان آن را برطرف كرد.

البته اين اختلال در زنان به دليل تغييرات هورموني و ضعف بدني شيوع بيشتر دارد. ناگفته نماند مصرف ويتامين D مي‌تواند در كاهش سرگيجه‌هاي وضعيتي ناشي از ضعف بدني موثر باشد.

سرگيجه هميشه به گوش مربوط نيست

سرگيجه ممكن است به گوش مربوط باشد، ولي گاهي نيز ممكن است اصلا ربطي به گوش نداشته باشد. چون عوامل مختلف زيادي باعث سرگيجه و اختلالات شنوايي مي شوند كه برخي از آنها با علائم مشترك در ارتباط است و برخي نيز ربطي به هم ندارند. بهترين كار اين است كه تحت نظر متخصص و نيز تحت نظر اديولوژيست تشخيص
صورت گيرد.


صفحات -> 1 - 2