گايدلاين انجمن علمي شنوايي شناسي ايران در خصوص تجويز سمعك در نوزادان و كودكان

Guideline: amplification for infants and children
سال ارائه مقاله : 1397//
سال پذيرش : 1397//
نوع مقاله : Guide Line
دسته بندي :

خلاصه :

اين سند مربوط به اصول تجويز و تنظيم سمعك است كه به وسيله ي كار گروه سمعك انجمن علمي شنوايي شناسي ايران و با كمك گروه هاي شنوايي شناسي دانشگاه هاي علوم پزشكي كشور تهيه و تدوين شده است. بورد شنوايي شناسي وزارت بهداشت ايران (هيات ممتحنه، برنامه ريزي و ارزشيابي) نيز اين سند را بررسي كرده است و تمامي نظرات دانشگاه ها و بورد گنجانده شده است. هدف اصلي اين سند تبيين مجموعه اي از قوانين، توصيه ها و راهبردهايي است كه به وسيله ي آن بتوان بهترين خدمات ممكن را در زمينه ي ارايه ي سمعك و تقويت براي كودكان و نوزادان با افت شنوايي فراهم آورد. قوانين و موارد بيان شده در اين سند مبتني بر شواهد علمي مندرج در دستورالعمل هاي كشورهاي آمريكا، انگلستان، استراليا و كانادا و مستندات مجلات علمي دنيا مي باشد. در هر موردي كه هنوز شواهدي در دست نيست، از شواهد غير مستقيم (مربوط به بزرگسالان) و تجارب بومي و آنچه كه توافق كلي در آن زمينه بوده استفاده شده است. در اين آيين نامه، به جنبه هاي فني انتخاب، تنظيم، تاييد و ارزيابي نتيجه ي نهايي تجويز سمعك پرداخته مي شود. اين آيين نامه به درمان با كاشت حلزون نمي پردازد ولي در ارتباط با آن مواردي از كاشت حلزون مي باشد كه همراه با سمعك در گوش مقابل استفاده مي شود.

هدف اين آيين نامه اين نيست كه انتخاب، تاييد و تاييد نهايي نوع خاصي از سمعك يا سمعك ها را ديكته كند. بلكه اين آيين نامه شواهدي را براي شنوايي شناس فراهم مي آورد كه درخصوص هر مددجو متناسب با شرايط خاص او تصميم بگيرد. همچنين اين آيين نامه براي سازمان هاي دولتي و بخش بهداشت و سلامت، مددجويان و خانواده ها در زمينه ي انتخاب بهترين تصميم مبتني بر شواهد درخصوص تقويت و سمعك كمك كننده است.

فرايندي كه منجر به ارايه ي نهايي اين آيين نامه شده بر اساس شواهدي است كه تا حد امكان برآمده از تحقيقات جامع و نظام مند مي باشد. در حوزه هاي مبتني بر شواهد، مهارت باليني با آن دسته از بهترين شواهدي يكپارچه مي شود كه از تحقيقات نظامند حاصل شده و در دسترس هستند. وقتي شواهد مبهم يا ضد و نقيض باشند، يا وقتي داده هاي علمي وجود نداشته باشد، براي ارايه ي توصيه ها، از تجميع مهارت هاي كارگروه استفاده شده است. 

بدنه ي اصلي اين سند بر اساس دستورالعمل آكادمي شنوايي شناسي آمريكا درخصوص تجويز و تنظيم سمعك در كودكان و نوزادان (سال ۲۰۱۳) است كه نسخه ي قبلي آن (سال ۲۰۰۳)، دربرگيرنده ي هشت حيطه ي متمركز بود: ۱) معيارهاي كانديداتوري اديولوژيك، ۲) اصول تقويت موثر، ۳) پردازش سيگنال و ديگر فناوري ها، ۴) تجويز و تنظيم/تاييد و ابزارهاي معيار، ۵) ديگر ابزارهاي تاييد، ۶) ارزيابي نتايج، ۷) مديريت، پيگيري و ارجاعات و ۸) استفاده از سمعك با ديگر فناوري هاي شنوايي. در راستاي جستجوي متون علمي براي تدوين سند كنوني، اعضاي آن كارگروه ابتدا به شناسايي آن مطالعاتي پرداختند كه در بين مطالعات در بالاترين رده ي تحقيقاتي قرار مي گرفتند (جدول ۱ را ببينيد). وقتي مطالعات باليني دقيق و مشخصي كه داراي اطلاعات مشهود و معتبري بودند يافت مي شد، روند جستجو متوقف مي گرديد. روند جستجو فقط زماني به سمت مطالعات يا گزارش هاي با كيفيت پايين تر ادامه مي يافت كه مطالعات با كيفيت بالاتر وجود نداشت. به طور مرسوم، بالاترين سطح شواهد جزو آن دسته از بازبيني هاي نظام مند يا فرا تحليلي مربوط به آزمايشات كنترل شده ي پراكنده و يا از خود آزمايشات كنترل شده ي پراكنده مي باشد (سطح ۱ و ۲). مطالعه از نوع ضربدري (نيز گونه ي ارزشمندي از آزمايشات كنترل شده ي پراكنده مي باشد. آزمايش شوندگان ابتدا شناسايي و سپس به صورت پراكنده به گروه هاي درماني تقسيم مي شوند كه هر گروهي، درمان متفاوتي را دريافت مي كند. بعد از سپري كردن درمان در مدت معلوم و مشخص، آزمايش شونده ها به صورت "ضربدري" جايگزين مي شوند و درمان ديگر را براي مدت زمان مشخصي دريافت مي كنند. در مطالعات از نوع ضربدري، تمامي آزمايش شوندگان در توليد داده هاي مربوط به كل درمان ها سهيم هستند. در اين شيوه، هيچ مساله اي در رابطه با برابري گروه ها در هنگام مقايسه ي درمان ها وجود ندارد. به همين دليل، در آن سند آن دسته از مطالعاتي كه به صورت ضربدري هستند را با نام سطح ۲ نامگذاري كرده اند.

 

لينك دانلود فايل مقاله